هفت تائیهاش

١-صد ساله می خوام بیام و یک چیزی بگم ولی یک چیزی بگمم نمیاد....یعنی اینقدر خبرها داغ و زیاده که دیگه صحبتهای ما که در حد روده و معده هست قابل نوشتن نیست. هفته پیش اومدم یک غری زدم که بعد دیلیتش کردم...نه حوصله توضیح دارم نه تشریح.....الان هم نصف این پست رفت زیر بک اسپیس لعنتی ( به قول نویسنده قصرقورباغه ها...راستی کجایی عزیز؟؟؟ خودتم رفتی زیر بک اسپیس؟؟؟ اینکه نشد....)

 

٢- بابام اینها اومدن... خوب چی بگم... بابام هم مریض احوالند و هم مسن شدند وجود نازنیشان دلگرمی بزرگی است ولی پیر شدنش قلبمو از جا در میاره...بیشتر نمی گم چون اشکم سرازیر می شه....آخر هفته پیش هم نادر چند روز اومده بود پیشمون که خیلی خیلی خوش گذشت به ما.... کلی زحمت کشید و کلی محبت و عشق آورد با خودش ..... مرسی....

 

٣- شروین مدرسه اش تموم شد و ترم تابستانی اسمشو ننوشتم پیش بابا اینا است... صبحها تا لنگ ظهر می خوابه و خلاصه کلی مشغول استراحته...ساله دیگه می ره پیش دبستانی یا همون کیندرکاردن.....

 

۴- چند شب پیش رفتیم فیلم The Sister's Keeper کتابشو پنج سال پیش خونده بودم... فیلمش خیلی خیلی خیلی غمگین است تقریبا توی سینما یکساعت و چهل پنج دقیقه کلهم مردم زر زدن... با صدای بلند......نمی دونم چرا اینقدر غمگین درستش کرده بودن...مجبور نبودن اینقدر غمگینش کنند... خلاصه دیدن این فیلم را به غصه دار های محل پیشنهاد نمی کنم اصلا....

 

۵- مایکل جکسون هم که رفت... با رفتن مایکل جکسون تمام تیتر سی ان ان از موضوع ایران گشت به مایکل و دیپرون......من خودم شخصا مایکل جکسون را بسیار بسیار دوست می داشتم... من به این آدم مدیونم بدجور.... این آدم یک جایی وسط رفتن مامانم و جنگ و تنهایی برای من مون واک و تریلر و بیلی جین و بیدت را هدیه داده بود... به من مربوط نیست اگر مشکل دارو و مواد و کوفت و زهرمار داشته ولی از خدا می خوام دست از سر مرده اش به زودی بردارند ...خلاصه به قول آمریکایی ها rest in peace داشته باشه.....

 

۶- راستی حال شما چطوره؟؟؟؟؟؟

 

٧-شماره هفت این هفته: کاوه سال آخر رزیدنتیشو شروع کرد هفته پیش... چیف رزیدنت هم هست...فقط یکسال دیگه مونده و بعدش به امید خدا این ماراتن ١٠ ساله شوهر دانشجو داشتن به پایان می رسه...

 

 

/ 9 نظر / 2 بازدید
مهستا

اولا واسه شماره هفت تبریم می گم. چ.ن درک می کنم شوهر دانشجوی اینطوری که خیلی هم باید درس بخونه چه حالی داره! درضمن حیف که پیری و ناتوانی هست[ناراحت]

مهستا

وای چقدر غلط دارم![خجالت]تبریم=تبریک و چ.ن هم یعنی چون-زیرا!

مرجان

کلی با ذوق و شوق خوندم به امید هشتمیشا ! چیشششششششش [منتظر][نیشخند]

مرجان

چرا کامنتم اِکو شد ؟ [تعجب]

shadi

Delaam baraat tang shode bood negaar joonam.

افرا و پاییز

واسه 7 :مبارکه واسه 6: ممنون... جز دوری شما ملالی نیست واسه 5: یادش به خیر...چقدر با پوشیدن جوراب سفید مایکل جکسونی لج امور تربیتی هامون را درمی آوردیم!

شبنم

چشمت روشن که بابای گلت کنارت هستن ... منم خیلی غصه ناتوانی عزیزام رو میخورم ... سال آخر دانشجویی کاوه خان هم مبارک ... زن و شوهر فعال و با پشتکاری هستین . امیدوارم لذتش رو ببرین ...شاد باشی ...شبنم

نیش

1-هر چی بنویسی که مارو از این حال و هوا بیرون بیاره خوبه. 2-دست رو دلم نذار! 3- بچه ما هم تا لنگ ظهر بخواب شده .از اون طرف تا لنگ نصفه شب بیدار! 4- خوب شد گفتی.میخواستم فیلمشو بگیرم این هفته.منصرف شدم. 5-تمام دوران نوجوانی من با مایکل گذشت. خیلی دلم سوخت! 6-مرسی خوبم. 7-خدا را شکر. 2 سال شوهر دانشجو داشتم کفرم درامده بود.

بانو مریم

مرسی از احوالپرس ما هم خوبیم به لطف خدا و زیر سایه رهبر !