سبک وزن


اینجانب بانو سبک وزن از روزگارش می نویسد...

من.....

من آدم صبوریم
        من تو زندگیم از هیچ کس و هیچ چیز
    دلسرد نشدم...
اگر چیزی سرد شده
     اون دل من نبوده..
همیشه تو دست راستم نمک
                      تو دست چپم فلفله....
  برای مزه دادن به لحظه های بی مزه...
من آدم صبوریم...
من علاوه بر صبوری خیلی هم با گذشتم
      من از خیط کردن آدمها متنفرم...
 ولی بارها و بارها و بارها...
          دوستام و عزیزام خیطم کردن...
همه اینها نشانه های خریتند
                     خریت نه تنها علف خوردن است!!!!!!
من اگر <می دونستم> که می تونم
   برای زخم کسی مرهم باشم...
               حتما بودم.....
  اگر نبودم....
به خاطر این بوده که <نمی دونستم>
من از پنهان کاری بیزارم....
     من از حسادت بیزارم.....
من از انجام وظیفه بیزارم.....
      تا به حال هم به هیچ یک از وظایفم
   در قبال عزیزانم عمل نکرده ام!!!!!
تمام اعمالم از روی عشق و خواستن بوده.....
        از کسانی هم که به زور تعارف و رودربایستی
            تو روی من نگاه می کنند هم بیزارم...


منی که به قول خودم اینقدر آدم مثبتی هستم.....

    نباید از چیزی بیزار باشم

           ولی چه کنم که هستم!!!!!!

 

 

   + سبک وزن - ٦:٥۳ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸٦