سبک وزن


اینجانب بانو سبک وزن از روزگارش می نویسد...

سنتوری

همین الان سنتوری تموم شد....ببخشید مهرجویی عزیزم ...ببخشید که سی دی دانلود شده فیلم را دیدم...چه جوری می تونم ازت تشکر کنم و معذرت بخوام...
چرا می گید این فیلم با فیلمهای مهرجویی فرق داشت؟؟ این فیلم یک شاهکاری بود مثل بقیه فیلمهای مهرجویی.... به قول نادر(برادرم) همون صحنه خونه مامان علی به تمام فیلمهای در پیتی این چند سال اخیرایرانی می ارزید....اولین بار بود که صدای چاوشی را می شنیدم و زیبا بود...بازی بهرام رادان زیبا بود...دیگه می خواهید چه جوری براتون نقش عملی را در بیاره؟؟؟؟؟؟ تنها نقص فیلم به نظر من بازی گلشیفته بود که مثل یک پلوی خوشمزه شفته شده بود!!!!! شده بود مثل بازی لیلی تو سریال دایی جان ناپلئون...به نظر من اگر عشقشون باور کردنی نبود یا خارق العاده نبود چون گلشفته نتونسته بود که نقششو در بیاره...بازیهای بهتر از این ازش دیده بودم ولی فکر می کنم تو این فیلم هرچی تو چنته داشت ریخت بیرون شاید لیلا حاتمی یا هدیه تهرانی یا نیکی کریمی بهتر می تونستند این نقش را در بیارن...جدید ها نمی شناسم...فقط می تونم بگم که باکمال افتخار هنوز مهرجویی یک نابغه است....بعد از فیلم به طور دست جمعی یک ده دقیقه ایی اشک ریختیم .....هنوز قلبم از شدت احساسات تو سینه ام داره می کوبه....

قدرت اینکه دوباره به طور کامل ببینمش را ندارم ...یک تکه هایی ازش را دوباره دیدیم ولی همه فیلم ؟؟ نه نمی تونم جونشو ندارم ...بعد از فیلم بیوتیفول مایند هم همین حال را داشتم.. فقط خواستم بگم که سالها بود یک همچین احساسی راجع به فیلمهای ایرانی نداشتم....

در ضمن خوشحالم که آخرش فهمیدم که عاقبت همه چی شد...گو اینکه این مدل فیلمها و داستانها زیاد تو ایران مد نیست و تازگیها اند روشنفکری این است که آخرش بی سر و ته تموم شه تا بیننده سلولهای خاکستری مغزشو کار بندازه و خودش تصمیم بگیره... مرسی آقای مهرجویی که تکلیف منو روشن کردی من دلم می خواست که نظر سلولهای خاکستری مغز تورو بدونم چون دارم فیلم تورو می بینم...مثل همیشه بی نقصی آقای مهرجویی...مرسی که همیشه نقطه عطف سینمای ایرانی...

پی نوشت: خیلی خسته و درب و داغون و گریان و خوابالودم ...ببخشید که پراکنده گفتم.. 

   + سبک وزن - ۱٢:۱٩ ‎ق.ظ ; شنبه ٤ اسفند ۱۳۸٦