سبک وزن


اینجانب بانو سبک وزن از روزگارش می نویسد...

ماجراهای من و کيبوردهام.....

کیبورد قبلیی که من داشتم یک کیبورد کاملا زغالی بود .... کیبورد اول اولی که با این کامپیوتر خریده بودیم یک قسمتهاییش شکست...( در جریان کشیدن اسبابها سال پیش) و من اون کیبورد زغالی را از لای آت آشغالهام پیدا کردم...وقتی تو کالیفرنیا بودم یک همکار چینی داشتم که خدای مغازه های یک دلاری و پیدا کردن اجناس بنجل و حراجی بود و یک روز با اون کیبورد آمد سر کار و گفت ۴ یا ۵ دلار خریده اش و دادش به من!!!!!! خلاصه اون کیبورد ۴-۵ دلاری پارسال به دادم رسید....ولی باور کنید که هر بار یک چیزی باهاش تایپ می کردم تا ۲ -۳ همسایه اینور اونور تر می شنیدند و  تلق تولوقش مثل این ماشین تایپهای صد سال پیش بود!!!!! امسال به امید خدا زغالیه قاطی کرد یعنی به تدریج دگمه هاش از کار افتاد....منهم دیروز رفتم فروشگاه و این کیبورد را خریدم....قیافه ام در فروشگاه بست بای (Best Buy)  عین این دهاتی ها بود....مثل این خلها به یارو می گفتم که من کیبورد و موس بدون سیم نمی خوام با سیم می خوام!!!!! یارو می گفت که چرا؟؟؟؟؟ بالاخره یکی دوتا سیم دارشو از ته انبار پیدا کرد.... اونجا بود که واقعا فهمیدم ۳۵ سالم شده !!!! (یا شاید هم ۳۵ را فوت کردم رفتم تو ۳۶!!!!) خلاصه برای مقابله با این پیری و قدیمی گری (خودم این کلمه را اختراع کردم) یک عدد کیبورد و موس بدون سیم به قیمت ۷۵ دلار خریدم (ارزون ترینش!!!!) و اومدم خونه..... دیروز که وصلشون کردم باورم نمی شد که دارم با همون کامپیوتر بدبخت کار می کنم!!!!! سرعت تایپ و  سرعت انتقال اطلاعات وارد شده توسط من و همه چیز به طرز عجیبی بالا رفته!!!!!! باور می کنید؟؟؟؟؟؟ بسیار شنگولیم..

   + سبک وزن - ٩:٢٤ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۳٠ دی ۱۳۸٦