سبک وزن


اینجانب بانو سبک وزن از روزگارش می نویسد...

حالیته

                                       حالیته؟؟؟؟                            

 

بعد از این اگر شبی نصفه شبی به کسونی مثه ما قلندر و مست و خراب تو کوچه بر خوردی اون چشارو هم بذار یا اقلا دیگه اون جوری باهاش نیگاه نکن ٫ آخه من قربونه هیکلت برم اگه هر نگاه بخواد این جوری آتیش بزنه که بایس تموم دنیا تا حالا سوخته باشه....حالیته؟؟؟؟؟

   + سبک وزن - ۱:٤۸ ‎ب.ظ ; شنبه ۱٧ امرداد ۱۳۸۳

صبح یک روز تعطیل

                               صبح یک روز تعطیل

 

بعضی وقتها آدم تو یک موقعیتهایی گیر میکنه که دلش میخواد یک چوب جادوگری دستش باشه و زمانو متوقف کنه.....مثلا سر توالت نشستی و مشغول امر واجب هستی...یکهو تلفن زنگ می زنه و پیجرت شروع می کنه به جیغ و ویغ ٫ باسن نشسته و شلوار نیمه پائین می پری از توالت بیرون و گربه تو میبنی که داره گوشه اتاق استفراغ میکنه٫ بی بی ولنتاین داره از ته حلقومش فریاد میزنه ٫ پیجرو خاموش می کنی و تلفنو جواب می دی٫ جناب آجر است که باید سر ساعت  ۸:۳۰  صبح سر یک قرارمهم باشه حالا ساعت ۸:۱۰  است و ایشان هنوز سرگردان در خیابان می باشند و بهت امر میکنند که برای بار صدم نقشه را از روی یاهو مپ برایشان بخونی . خلاصه بعد از ۲۰ دقیقه رد و بدل کلمات محبت آمیز بلاخره می فهمی ایشان چه میگویند بعد از معذرت خواهی به خاطر خبطی که انجام دادی کار ایشان را راه می اندازی وگوشی را می گذاری......بی بی ولنتاین  روی تختش هنوز داره فریاد میزنه میری سراغش دایپرش پس داده و تمام تختش جیش شده دایپر و عوض میکنی بی بی ولنتاین را میگذاری تو تخت خودت ٫ملافه های شاشی را جمع میکنی می اندازی تو رخت چرکها......حالا میری سراغ گربه که اسمش bibi  است و مثل نعش با حال نزار گوشه اتاق دراز کشیده  یک دستی به سر و کله گربه میکشی با هر بدبختی که هست  استفراغ bibi که روی موکت پس داده را پاک میکنی ٫ حالا نوبت جواب پیج است رئیست بوده که کلمات ایشان هم دست کمی از کلمات محبت آمیز جناب آجر نداره  حالا چرا روز تعطیلت ازت طلبکارست خدا داند......یکهو یک نگاهی به شلوارت می اندازی میبنی هنوز نیمه پائین است حالا اگر گفتید نوبت چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

   + سبک وزن - ۳:۳۱ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۱ امرداد ۱۳۸۳

بلنک

......این پست را با اجازه سبک وزن روی دیوار لونش آویزون کردم....

                                                                                         {آجر}

 

                                             نامه ای از یک کرگدن به

                                                     یک کرگدن  آجر 

                                                 

 

                    نامه ای از یک کرگدن آجر به

                         یک کرگدن تازه داماد

دوست عزیز مهربانم کرگدن تازه داماد 

وقتی شنیدم که تصمیم گرفته ای کوله بار زندگی را با کمک  زیبارویان حمل کنی بسیار مشعوف شدم و برایت از صمیم قلب (نه چندان سفیدم) آرزوی خوشبختی کردم

من خود بر این باورم که با نیروی عشق میتوان بیستون را کند .میتوان روزها و شبها بدون استاد٬ مثنوی هفتاد من از بر کرد.میتوان در دل سیاه کویر با لبخند٬ طعمه گرگ کرمانی شد.میتوان سرزنشهای خار مغیلان را تحمل کرد.میتوان ایستاد تا دیگران با نیشخند و طعنه عبور کنند و یا دوباره برگشت و از زیر صفر  شروع کرد...... 

ولی باید در تمام این احوال و شرایط سخت و دشوار زندگی امید و عشق را باور داشت ٬ آینه ها را شکست و صبر اختیار نمود که همانا زمان دشمن اصلی عاشقان است.....

دوست عزیزم گویا پیشگویی که بیش از یک دهه قبل نمودی درست بوده و همگی کرگدنهایی خندانیم......

 

   + سبک وزن - ۸:۳٤ ‎ب.ظ ; شنبه ۳ امرداد ۱۳۸۳

ای خدا

                                               ای خدا

امروز عروسی یکی از بهترین دوستامون بود و ما نبودیم......ریدم به این غربت و تنهایی... تو پیام تبریک ادم نباید حرف ان و گه بزنه ولی اگر حالت گهی باشه چی؟؟؟؟؟؟؟ من که امروز داغون بودم ..حال جناب اجر را از خودش بپرسید....با صد من عسل نمیشه خوردش!!!!! ارشیا جون و نازنین نازنین امیدوارم همیشه خوشبخت باشید....ما با شادی شما از راه دور خوشیم هر چند دلتنگی نمیگذاره!!!!!!! به امید دیدار از نزدیک!!!!!

   + سبک وزن - ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ ; شنبه ۳ امرداد ۱۳۸۳